Kesked pohjožid mužikoid, Erigoiti lujas Grin. Hän käbedmod murzamid, Elib ei sa lahtendoid. Arhangel poi ом pitkali, Unistusen joga ehtoid. Pigas lanski uzid aigad, Händast oigensi sar’ old. Sar’ se diki čoma oli, Akeiženke eliba. Rindal lidnal pal egi, Tahtoib parden ujuda.  Vilu sj ka mjneb ja, Venhen ajn hiljsti. Oleb konse kesal raken, Sar’ hän sanui orsendab. Sigj mokicused hän ejd, Kirgiti tuskas kirgjd. Polin armastusen varid, Hänele ak ii abidoiči. Hüvin keiken tegiba, Rahvas ni midj ii sanui. Iče kelen sanuiba, Talven sortajaugoilpai. Tulleid puhub meri lujas, Venhad meri mjniba. Morzad otta, kalad sada, Grin meletan nečis kuron. Kutze sur’ om labi eigad, Käbed purehen ajb Grin. Uujub pohjožid jogid, Minj varastusen čudoid.